Weblog Arjen

Het is weer zomer in Nederland! Gespreid gaan we met z'n allen er op uit. Via de ons vertrouwde files, alleen nu in een ander land, naar de zon of richting een ander oord. In elk geval weg van huis, weg van werk. Alleen al het verlangen naar genereert een hoop vreugde. Je verheugen op iets leuks geeft een boel positieve energie. Je zou bijna kunnen zeggen dat er sprake is van een soort 'collectieve blijheid'. We delen onze plannen met elkaar en maken goed gemutst de afspraken voor erna.

Een boeiende periode. Met elkaar denken we in mogelijkheden, kansen en enthousiasme om dingen op te pakken. Geprikkeld door de zonnige omstandigheden binnen en buiten. Anderszijds is de ruimte beperkt. Veel van wat je wenst te ondernemen strand(t) door afwezigheid van collega's, klanten en/of leveranciers. Dromen blijven dromen. Maar wat maakt het uit. Wat is er nu mooier dan onder het genot van een mooi glas wijn weg te dromen bij alles wat zou kunnen. Zo'n vakantie is hét moment om de dagelijkse verantwoordelijkheid even te laten voor wat is en jezelf de ruimte te geven voor strategisch lange termijn denken. U laat uw werk helemaal los tijdens de vakantie? Dan behoort u tot een minderheid. 60% van de Nederlands 'neemt het werk mee op vakantie'. En dan doen we het nog 'goed' in vergelijking met onze mede Europeanen. Van belang is dat de continuiteit goed geregeld is. Als dat het geval is, is het natuurlijk heerlijk om ook tijdens de vakantie te horen dat bij uw afwezigheid de zaken gewoon doorgaan.

Een mooie vakantie toegewenst, met veel genietmomenten en momenten van inspiritatie. Geef uzelf de ruimte om de batterij op te laden om daarna vol verve weer te kunnen schakelen van 'droom naar draaiboek'.

 In het oog van een orkaan is het bladstil. Er omheen gebeurt van alles.

De Mondea website, de Mondea weblog zijn stil geweest. Stilte tijdens de storm. Met vereende krachten is vorm gegeven aan de volgende groeispurt van een mooie onderneming. Nieuwe klanten en uitdagende projecten. Bedrijven helpen door het plafond te breken en de groei van winst te faciliteren is waar onze primaire aandacht naar uitgaat. Het actueel houden van de web-site laat dan wel eens op zich wachten. Aan die periode is een eind gekomen. Niet dat dit nu betekent dat in de primaire focus achteruitgang is waar te nemen. Integendeel. Sinds 1 maart is het Mondea team versterkt met een Office Manager. Femke Doorenspleet heeft onder andere de verantwoordelijkheid op zich genomen om het dagelijks reilen en zeilen binnen de Mondea organisatie via onze website met u, gewaardeerde bezoeker, te delen. Op die manier migreren we van stilte tijdens de storm naar een constante bries vanuit een bepaalde windrichting. Laten we zeggen, zoals we dat kennen van de normale winden in het aangename caraïbisch gebied.

ERP, TMS, WMS, VMI, RFID, etc. We zijn steeds beter in staat om zodanig informatie uit te wisselen dat in toenemende mate precies op tijd, de juiste hoeveelheid op de juiste plaats geleverd kan worden. Kán worden. De  time-slots om te lossen worden kleiner. Om wachten te voorkomen, is op tijd zijn aan te bevelen.
Met de aanhoudende groei van de files (50% toename tot 2020 volgens RWS) en de onvoorspelbaarheid daarvan, groeit ook het onvermogen van dienstverleners en vervoerders om 99+% lever(tijd)betrouwbaarheid te garanderen.

De directe economische schade voor het vrachtverkeer schatten TLN en EVO in 2007 op ruim 700 miljoen euro (+11%). Dit is een schijntje bij de niet te becijferen indirecte schade.
Nu nog wordt Nederland gezien als de logistieke hotspot van de Eurodelta (Logistiek 14 – p23). Zijn we met elkaar in staat dit vol te houden?

Als ik de discussies over de aanpak van de fileproblematiek vanuit politiek Den Haag volg, dan stemt me dat weinig hoopvol. Onlangs liet Camiel Eurlings in een interview in de Telegraaf over rekeningrijden nog weten: “….niets besluiten is ook een besluit..”. Hij deed zijn uitspraak na het verschijnen van het  CPB rapport: “Beprijzing van het wegverkeer”. De inhoud van het rapport op zichzelf biedt perspectief:  19% minder verkeer, gemiddelde snelheid met 27% omhoog én stijgende welvaart. Waar wachten we nog op zou je denken? Moeten we eerst een aantal DC’s van verladende organisaties ons land zien verlaten vanwege de onzekere bereikbaarheid en reistijd?  Deze “als het kalf verdronken is, dempt men de put” wet doet wel vaak opgeld in verkeerstechnisch Nederland.

Rekeningrijden al dan niet in combinatie met congestieheffing lijkt één van de weinige middelen. Het “bijplempen” van asfalt om genoeg capaciteit te creëren om in 2040 10 miljoen auto’s te kunnen afhandelen is geen optie. Maaike Snelder rekent in haar proefschrift uit dat 4000 km extra asfalt nodig is om de files op te lossen. De A4 tussen Rotterdam en Amsterdam bestaat dan uit 10 rijstroken. Een overstekend konijn is een halve dag onderweg maar weet met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat ie de overkant niet zal halen.
Als we dan toch nog niet gaan besluiten, pleit ik als logisticus voor het benaderen van de fileproblematiek als logistieke uitdaging. Waarom blijven we hangen in de toepassing van oude technologie? Waarom worden de miljarden niet ingezet om autosnelwegen te laten functioneren als een virtueel net van conveyors waar automobilisten inloggen vanuit de oprit. Vervolgens bewegen ze automatisch met eenparige snelheid voort (onderlinge afstand 50cm) tot het moment van uitloggen bij de ingeprogrammeerde afrit. Resultaat: capaciteit autosnelweg maximaal benut, schokgolven gereduceerd tot 0. Reistijd en daarmee lever(tijd)betrouwbaarheid buitengewoon nauwkeurig te voorspellen.

Utopie?

Welnee. Ons aller TNO heeft inmiddels al lang proeven gedaan met dergelijke systemen. Iemand moet nu alleen nog de guts hebben om tot invoering over te gaan. No Guts, No Glory.

Het is vakantietijd. Tijd om een goed boek te lezen. Helemaal afscheid van het vakgebied kan ik niet nemen. Getriggerd door het thema Duurzaamheid heb ik het boek Craddle to Craddle van William McDonough en Michael Braungart gelezen. Buitengewoon boeiende analyse. Omkleed met argumenten stellen zij dat een eindproduct slechts 5% van alle grondstoffen bevat die nodig zijn om het product te maken en af te leveren. 90% verdwijnt vrijwel direct weer op de afvalhoop. Recycling is downcycling. Doordat ontwerpers onvoldoende rekening houden afvalscheiding is ecologisch verantwoord hergebruik nauwelijks aan de orde.

Hun pleidooi: streven naar gebruik van materiaal en componenten met maximale biologische afbreekbaarheid. Teruggeven aan de natuur wat we er aan hebben onttrokken.

Het boek bevat een groot aantal zeer illustratieve voorbeelden van hoe het niet moet en hoe het zou kunnen. In deze tijd waar duurzaamheid overal bovenaan de agenda staat en iedereen over elkaar heen valt om maar een bijdrage er aan te kunnen leveren, zetten deze auteurs je nog eens extra aan het denken. Het eindproduct wat je ziet, is slechts het topje van de grondstoffenijsberg. Als je een milieuvriendelijke auto aanschaft, weet je dan ook wat het gekost heeft om hem zo ver te krijgen?

Een boek dat de moeite van het lezen zeker waard is. En dan jezelf de vraag stellen: 'En wat betekent dit nu voor mij?".

Second Life is de hype van dit moment.

Afgelopen weekend werd ik voor de zoveelste keer in heel korte tijd gewezen op deze virtuele wereld, die al lang niet meer echt virtueel is. Tijd dus om via www.secondlife.nl ook avatar te gaan worden. Een virtuele wereld gaat voor je open. Een wereld waar inmiddels tientallen miljoenen echte dollars in omgaan!! Een wereld waar bijna één miljoen mensen uit de hele wereld virtueel rondloopt. Een wereld waarin bedrijven uit de real world zich presenteren, om vooral maar niet een boot te missen. De vituele realiteit wordt met ondersteuning van 'echte' bedrijven verder tot ontwikkeling gebracht. Een uitermate boeiende ontwikkeling. Voer voor psychologen, want dit is de plek waar je degene kunt zijn die je 'in het echt' niet durft te zijn. Werkgelegenheid voor bewoners van arme afrikaanse landen, want er kan echt gehandeld worden. Alternatief voor on-line gaming... Testomgeving voor nieuwe concepten, etc. etc. Secondlife is nog niet uit-gegroeid, uit-geprobeerd en uit-ontwikkeld. Secondlife is in en gaat voor steeds meer mensen een onderdeel van 'first life' uitmaken. De buzz ontstaat inmiddels: 'ik ga even second-lifen...'. Je kunt wachten op de eerste initiatieven voor real-life-second-life-(speed)dating in trendy café's waar avatar's elkaar kunnen ontmoeten. De mode-ontwerper die second-life mode naar de winkels brengt. De architect die second-life ontwerpen naar de first-world gaat brengen, etc, etc. Persoonlijk wacht ik daarbij met heel veel smart op degene die in staat is om het vliegen van de avatar in second life, te vertalen naar het vliegen van het individu in first life. Dat zou het einde zijn van de fileproblematiek in Nederland. Files die in second-life (nog) niet voorkomen, maar waarvoor ik Internet dolgraag zou willen inzetten om ze tot het echte verleden te laten behoren.....

Wie voelt zich (virtueel) uitgedaagd?

Karel de Jong, manager Logistiek van Jumbo is op 8 februari jl. gekozen tot logistiek manager van het jaar 2006.

8 februari was het verkiezingsdag. Op één dag zijn de logistiek manager van jaar, de sales manager van het jaar en de accountmanager van het jaar gekozen. Op deze dag is er even minder verkocht in Nederland en hebben we even niet aan logistiek gedaan.

Ik heb zelf de eer en het genoegen mogen meemaken om de verkiezing van de logistiek manager van het jaar bij te wonen.

Boeiend. Economie ontwrichtende weeralarmen hebben ruim 500 mensen er niet van kunnen weerhouden om naar de Van Nelle fabriek in Rotterdam te komen. Een prachtige locatie voor een mooi evenement. Temeer mooi omdat de logistiek manager uit zijn schulp lijkt te komen. Er zit passie in logistiek. Wij logistici durven met enthousiasme op een podium te gaan en de wereld te gaan vertellen hoe mooi ons vak is. De logistiek manager van nu kijkt verder dan zijn eigen logistieke neus. Grensoverschreidend bezig zijn, logistiek als marketing instrument. Of, zoals de pay-off van het evenement luidde: Logistiek, The Human Factor.  Heleen Prakke, directeur Manpower illustreerde deze brede visie feilloos. Dit was ook de opmaat voor de presentatie's van de drie kandidaten. Run it like you own it, was de boodschap van Jan Broekhuisen van Coca-Cola. Logistiek als marketing instrument was de insteek van Paul Nijhof van Wehkamp. De uiteindelijke winnaar verrijkte ons logistiek jargon. Met hoofd, hart en handen heeft hij bij Jumbo het frietzak model geintroduceerd. Met retail is detail heeft hij zelfsturende teams gebouwd die in staat zijn geweest en nog zijn om de exlosieve groei handen en voeten te geven. Karel is een doener met passie en drive voor het vak en het hart op de goede plaats. Proficiat met deze fantastische beloning. Een opsteker voor jezelf, je Jumbo team, maar eigenlijk voor heel logistiek Nederland. Een bevestiging van de toegevoegde waarde van logistiek voor het succes van een onderneming en een prikkel voor alle logistici om dat niet onder stoelen of banken te steken.

Met 500 aanwezigen was het een enerverend feest met passie en de wens er iets moois van te maken. Dat is in vrijwel alle opzichten gelukt en daar mogen we trots op zijn. We hebben er definitief een logistiek evenement bij, wat in kwaliteit en kwantiteit met 15000 logistici in Nederland alleen nog maar verder kan groeien. Wie o wie voelt zich geroepen om 2007 zijn of haar logistiek jaar te late zijn....

......is één van de gevleugelde uitspraken van Nederlands Voorraadgoeroe Paul Durlinger.

Daarmee geeft hij in 1 regel het belang van de betrokkenheid van het management bij voorraadbeheer aan. De belangen rond wel of geen voorraad zijn groot en verschillend. Beslissingen rond voorraadbeheer worden daarom vaak op management niveau genomen. Daar zijn bijna alle disciplines bij betrokken:

• Productie: omdat ze voldoende voorraad wil om te kunnen blijven produceren,
• Inkoop: omdat ze strategisch / speculatief wil kunnen blijven inkopen;
• Financiën: omdat ze geen voorraad wil omdat deze in de boeken terecht moet komen;
• Sales/Marketing: omdat ze een klantvraag direct willen honeren en niet wil wachten tot producten worden geleverd/geassembleerd;
• Logistiek: 'stuck-in-the-middle' omdat ze alles zo optimaal mogelijk op elkaar wil afstemmen.

De ervaring leert dat de aanwezige kennis bij MT-leden om goed onderbouwde besluiten rond voorraadbeheer te nemen beperkt is.

Het kunnen voorspellen van de marktvraag. Het werken met seriegroottes, het begrijpen van een ABC analyse, etc., zijn enkele van de competencies die aan de orde zijn.

Om deze lacunes het hoofd te bieden, heeft Paul Durlinger een aantal jaren geleden een unieke set opleidingen ontwikkeld. De opleidingen combineren theorie en praktijk. Toepassing van het geleerde in de eigen omgeving is één van de belangrijkste elementen uit de opleiding.

We hebben geconstateerd dat de onderwerpen die Paul Durlinger in zijn workshops bespreekt zeer nauw aansluiten bij de adviespraktijk van Mondea. Om naar de Mondea klanten én naar alle andere professionals die op de één of andere manier iets met voorraad te maken hebben, de boodschap verder te kunnen uitdragen, hebben Paul Durlinger en wij als Mondea besloten de handen ineen te slaan.

De Voorraadacademie wordt als initiatief van Mondea geintroduceerd en biedt de volgende opleidingen

• Operationeel Voorraadbeheer
• Tatisch Voorraadbeheer
• Forecasting
• Voorraadbeheer voor topmanagers
• Statistiek

Elke opleiding/masterclass wordt gemiddeld 4x/jaar gegeven op een nader te bepalen locatie in het land. In-company workshops zijn uiteraard ook mogelijk.

Bij wijze van introductie wordt voor de opleidingen in januari een introductiekorting van 30% gegeven. Snel inschrijven dus!

We zijn er trots op dat we met de introductie van deze set opleidingen een steentje kunnen bijdragen in het verbeteren van en het begrip rond het beheren van voorraden.

Mittal Steel heeft een al dan niet vijandig bod uitgebracht op concurrent Arcelor. Een overname die zijn weerga niet kent. Een overname die lang zal nadreunen als ie daadwerkelijk doorgang vindt.

De overnamepoging lijkt vergelijkbaar met de overname van Anton Veneta door ABN AMRO.  Na wat vriendschappelijke toenaderingspogingen wordt de sfeer grimmiger. Een engelse nieuwszender gebruikte hiervoor de expression: 'The Gloves Have Come Off'. Zeer Engels maar mooi gezegd. Omvangrijke en meer vijandige overnames lijken ons in de toekomst meer ten deel te vallen. In de banken- en energiesector wordt hierover al langere tijd gespeculeerd. Binnen andere sectoren (uitgeverswereld) rommelt het ook. Concerns worden groter en machtiger. Let wel. De 'economie' van een multinational is vaak groter / omvangrijker dan de economie van menig land. De invloed die dergelijke conglomeraten kunnen uitoefenen is enorm. Wanneer de marktwerking gezond is en blijft, is het wellicht ook te verwachten dat meer grote ondernemingen zoals Enron in de toekomst verplicht moeten 'downsizen'. Overnames, acquisities en failliessementen zijn niet langer meer iets van MKB en MKB+.  'The Gloves Have Come Off' en het 'spel wordt nu ook in alle hevigheid gespeeld in de fortune 100! Beware of the dog.....