Voorraadbeheer in zorgcentra vraagt om integrale benadering

De door de economische crisis getroffen bedrijven zijn in de afgelopen maanden druk bezig geweest de voorraden uit de keten te halen. Voorraad is kapitaalbeslag en is daarmee aantrekkelijk doel als je liquiditeiten nodig hebt.

In zorgcentra is dat anders. Van economische crisis is daar geen sprake en de noodzaak tot voorraadreductie ontbreekt. Ook omdat de totale voorraadhoogte vaak maar een fractie is van de totale omvang van de budgetten. Maar vooral ook omdat in bepaalde gevallen (en zeker in ziekenhuizen) de optie van “nee” verkopen catastrofale gevolgen kan hebben.

Toch nemen we op dit moment een toenemende interesse vanuit zorgcentra waar voor het beter kunnen beheren van voorraden, respectievelijk het optimaliseren van de samenwerking met hun leveranciers.

We rekenen deze toegenomen interesse toe aan het besef dat op integrale (supply chain) kosten wel een boel geld valt te besparen. Hierbij worden alle opslagpunten in een instelling meegenomen, wordt de samenstelling van het assortiment geoptimaliseerd en gaan de afspraken met leveranciers op de schop. In de situaties waarin de mensen van Mondea met een dergelijke aanpak zijn bezig geweest, werd duidelijk dat een zeer nauwe samenwerking met de afdelingen noodzakelijk is voor het succes. De beleving van het resultaat door de mensen op de afdeling maakt of breekt de bereidheid om aan verandering te gaan meewerken en daarmee ook het potentieel succes. Een integrale aanpak waarbij ook aandacht is voor deze ‘zachte’ veranderkant is noodzakelijk. Het in samenhang bekijken van mogelijkheden leidt in bepaalde situaties tot een verhoging van de centrale voorraad. Dit terwijl de integrale kosten in die situatie met 40% omlaag zijn gegaan.Het beheren van voorraden in zorgcentra kan derhalve alleen succesvol zijn als voor een integrale benadering wordt gekozen; over de processen heen en aandacht voor zachte en harde verbeteringen. Een focus op één van de elementen is de weg van de minste weerstand en is ook de weg van de suboptimalisatie. Uiteindelijk zal het gewenste resultaat dan achterwege blijven of zelfs averechts zijn.